راهنمای وزنگیری در دوران بارداری
افزایش وزن دوران بارداری نتیجه یک فرآیند فیزیولوژیک و از اجزای رشد و تکامل طبیعی مادر و جنین است. این افزایش وزن مربوط به رشد جنین، جفت، مایع آمنیوتیک، بافت رحم، افزایش حجم و ترکیبات خون و ذخایر چربی است و لزوم افزایش وزن در دوران بارداری از سالها قبل شناخته شده بود؛ بر اساس نتایج آخرین مطالعات انجام شده، دامنه افزایش وزن در دوران بارداری تقریباً دو برابر شده است (به عنوان مثال میانگین افزایش وزن از 6/8 کیلوگرم به حدود 11/5- 16 کیلوگرم برای یک بارداری طبیعی توصیه شده است). شواهد غیر قابل انکاری وجود دارد که نشان میدهد میزان وزنگیری مادر در دوران بارداری بر میزان وزن زمان تولد نوزاد مؤثر است.

راهنمای وزنگیری در دوران بارداری

الگوی افزایش وزن
الگوی افزایش وزن به اندازه افزایش وزن اهمیت دارد. از طرفی نکته ی قابل توجه این است که میزان افزایش وزن در طول ماههای مختلف دوره ی بارداری یکسان نیست. به طور متوسط در سه ماهه اول کمترین مقدار 1-2 کیلوگرم، و در سه ماهه دوم 3-4 کیلوگرم و در سه ماهه سوم بیشترین مقدار 4-5 کیلوگرم افزایش وزن وجود دارد.

سیروز جراحت شدید کبد است که توسط بیماری مزمن کبدی ایجاد می شود. از انجایی که بافت سالم کبد در طول مدت زیاد آسیب می بیند توسط بافت اسکار جایگزین می شود و ساختار کبد را تغییر و توانایی عملکرد آن را کاهش می دهد. سیروز همراه با بیماری های مزمن کبدی مختلف دیده می شود و ممکن است چند سال یا حتی چند دهه طول بکشد تا ایجاد شود. برخلاف اسکارهایی که در سایرقسمتهای بدن به وجود می آید، برخی از اسکارهایی که در کبد ایجاد می شود حتی در افراد مبتلا به سیروز برگشت پذیرند.
کبد یک اندام حیاتی است که در قسمت فوقانی سمت راست شکم وجود دارد. در بین سایر عملکردهایی که دارد، مواد مغذی را به اجزای ضروری خون تبدیل می کند. بسیاری از فاکتورهای لازم برای انعقاد طبیعی خون را تولید می کند، مواد سمی که برای بدن مضر هستند را متابولیزه و سم زدایی و صفرا تولید می کند که مایع ضروری برای هضم چربی است. بیماری کبدی می تواند هر یک از این علمکردها را تحت تأثیر قرار دهد. این بیماری ها ممکن است ناشی از عفونت، آسیب فیزیکی، مواجهه با سم، پروسه خودایمنییا نقص ژنتیکی باشند که منجر به انباشته شدن موادی مانند مس یا آهن می شوند. آسیبی که موجب بیماری کبدی شود سبب التهاب، انسداد در جریان صفرا و ناهنجاری های انعقادی می شود. آسیب مزمن می تواند منجر به تجمع بیش از حد بافت همبند یا فیبروز کبد و نهایتاً سیروز کبد شود. سیروز ساختار کبد را تغییر می دهد و ندول های سلولی ایجاد می کند که توسط بافت فیبروز شده احاطه شده اند. چنین بافتی نمی تواند مانند بافت سالم عمل کند و در جریان خون و صفرا در کبد اختلال ایجاد می کند. هنگامی که سیروز پیشرفت می کند، می تواند سایر اندام ها و بافت های بدن را تحت تأثیر قرار می دهد. برخی از این عوارض عبارتند از:

PCOS با علائم تعادل هورمونی همراه است که زنان را درگیر می کند. با اینکه علت آن کاملاً شناخته نشده این باور وجود دارد که عدم توازن هورمون های جنسی و مقاومت به اثرات هورمون انسولین، مشکلات اصلی هستند. این مشکلات موجب علائم و عوارضی مانند افزایش موهای زائد صورت و بدن، قاعدگی نامنظم، ناباروری و مقاومت به انسولین می شوند. PCOS شایع ترین اختلال هورمونی در زنان است و یکی از علل ناباروری که 5 تا 10% زنان در سنین باروری را مبتلا می کند و حتی می تواند دختران در سنین 11 سالگی را نیز درگیر کند. از آنجایی که علائم این بیماری نامرتبط هستند و معیارهای تشخیصی واضحی وجود ندارند، بیماری دراغلب زنان تا دهه 20 یا 30 زندگی تشخیص داده نمی شود. این بیماری خانوادگی به نظر می رسد و در زنانی که خواهران مبتلا به PCOS دارند احتمال ابتلا 2 برابر است. از آنجایی که معیارهای تشخیصی واضحی وجود ندارد باید حداقل 2 مورد از موارد زیر وجود داشته باشد تا PCOS تشخیص داده شود.

سندرم تخمدان
- افزایش تولید هورمون های مردانه (آندروژنها)
- عدم تخمک گذاری
- تخمدان های پلی سیستیک: شکل اصلی PCOS تخمک هایی است که آزاد نمی شوند. در عوض، مایع اطراف تخمک ها انباشته می شود و تشکیل ساک یا cyst می دهد. با این که این مشخصه منشأ نام این اختلال است؛ همه زنان که مبتلا به PCOS تشخیص داده می شوند تخمدان های پلی سیستیک ندارند.

اختلال خونی شایعی است که در آن گلبول های قرمز و یا هموگلوبین کافی در خون برای رساندن اکسیژن به سایر بافت های بدنتان وجود ندارد. کم خونی وضعیتی است که در آن گلبول های قرمز قادر نیست وظیفه اکسیژن رسانی به سلول ها را انجام دهد و به همین دلیل است که کم خونی با مشکلات تنفسی و احساس ضعف و خستگی همراه است
از عوامل ایجادکننده کم خونی می توان به کمبودهای تغذیه ای،خونریزی، ناهنجاری های ژنتیکی، بیماری های مزمن یا مسمومیت های دارویی اشاره کرد. شایع ترین علت آن کم خونی ناشی از فقر آهن است که بیشتر در زنان دیده می شود؛ اما نوع دیگر کم خونی نشانه بیماری است که باید به آن توجه بیشتری کرد.

کم خونی

 مهمترین علائم و نشانه های ابتلا به کم خونی عبارتند از:
خستگی و احساس فرسودگی،رخوت و بی حالی،ریزش مو،بی قراری و ناراحتی،تنگی نفس و یا مشکل در تنفس،تمرکز ضعیف،تپش قلب،حساسیت به هوای سرد، درد قفسه سینه،وزوز گوش ها،سردرد،تاثیر بر حس چشایی،خشکی زبان،مشکل در بلعیدن غذا،سندرم پای بی قرار، ناخن های خشک و پوسته پوسته و یا قاشقی
 سایرعلائم عبارتند از:

 آنالیز مایع آمینوتیک

که به عنوان آمنیوسنتز ،مایع آمنیون،تست بلوغ ریه جنین نیز شناخته می شود.
تستهای مربوطه:
غربالگری سرم مادر در سه ماهه دوم، گروه خون، بیلی روبین، غربالگری سندرم داون در سه ماهه اول،CVS ، آنالیز کروموزومی
آنالیز مایع آمنیوتیک ممکن است با چند هدف انجام شود.لیست زیر شامل برخی از رایج ترین مواردی است که این آنالیز می تواند مفید واقع شود.
1- آنالیز کروموزومی: تست سیتوژنتیک که کاریوتایپ نیز نامیده می شود. آ نالیز کروموزومی ناهنجاریهای کروموزومی مرتبط با اختلالات مختلف را تشخیص می دهد.
در این بررسی ،22 جفت کروموزوم و کروموزومهای جنسی(X,Y) در هسته سلولهای کشت داده شده از نمونه های جمع آوری شده از مایع آمنیوتیک بررسی می شود تا تشخیص بیماری های زیر امکان پذیر شود:
• سندرم داون (تریزومی 21) که در این مورد یک کروموزوم 21 اضافه در همه یا بیشتر سلول های بدن وجود دارد.
• سندرم ادوارد (تریزومی 18) که با عقب ماندگی مادرزادی شدید همراه است و یک کروموزوم 18 اضافی وجود دارد.
• سندرم Patau(تریزومی 13) که کروموزوم 13 اضافی وجود دارد.