آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید (RA) یک بیماری خودایمنی مزمن است که سبب خشکی، درد، کاهش تحرک، التهاب و ساییدگی در مفاصل می شود. این بیماری معمولا چندین مفصل، اغلب دستها و مچها و گاهی آرنج، گردن، شانه ها، هیپها، زانو و پاها را به صورت قرینه گرفتار می کند. سایر علائم این بیماری عبارتند از: خستگی، تب، ایجاد ندول زیر پوستی (به ویژه در آرنج).

افراد مبتلا به RA ممکن است دچار آنمی، عوارض سیستمیک و علائم سایر بیماری های خودایمنی مانند خشکی دهان و چشم ناشی از سندرم شوگرن شوند. RA می تواند هر فردی را در هر سنی مبتلا کند ولی اغلب بین 40 تا 60 سالگی اتفاق می افتد. بیش از 70% افراد مبتلا زن هستند. این بیماری در صورتی که درمان نشود سبب کاهش عمر فرد مبتلا شده و طی چند سال می تواند بیمار را دچار ناتوانی کند. دوره ی بیماری و پیش آگهی آن متغیر است و ممکن است به کندی یا به سرعت پیشرفت کند. در زنان باردار مبتلا به RA ، علائم بیماری در طول بارداری کاهش و پس از زایمان افزایش می یابند. آرتریت روماتوئید با شایع ترین بیماری آرتریت که استئوآرتریت است متفاوت می باشد. استئوآرتریت با آسیب مفصل و افزایش سن مرتبط است.

RA یک بیماری التهابی است که بستر مفصل (سینویوم) را درگیر می کند. بخشی از بیماری ممکن است از طریق ژنها به ارث برسد ولی عوامل دیگر مانند نوعی محرک ژن از قبیل باکتری یا ویروس هم احتمالا نقش دارند. این بیماری مسری نیست.

تست های مربوطه: علاوه بر علائم بالینی، تست های آزمایشگاهی و غیرآزمایشگاهی نیز برای تشخیص RA از سایر بیماری های مشابه و همچنین تعیین شدت بیماری به کار می روند. این تست ها می توانند برای پیگیری شرایط بیمار مانند عوارض بیماری، پاسخ به درمان و عوارض جانبی احتمالی درمان نیز مورد استفاده قرار گیرند.

تست های آزمایشگاهی:

Rheumatoid factor (RF): این تست به تشخیص RA کمک می کند. مقدار RF در حدود 80% از افراد مبتلا به RA افزایش می یابد ولی ممکن است در سایر بیماریها و یا درصد کمی از افراد سالم هم مثبت باشد. هنگامی که RF در فردی که دارای علائم آرتریت روماتوئید است مثبت باشد، وجود بیماری را محرز می سازد.

Cyclic citrullinated peptide (CCP) antibody: این تست برای تشخیص RA به ویژه در اوایل بیماری و حتی پیش از بروز علائم به کار می رود. در افرادی که RF منفی است در 60 تا 70% افراد مبتلا به RA مثبت است و همراه با RF می تواند به تایید بیماری کمک کند.

Antinuclear antibody (ANA): این تست برای غربالگری بیماری های خودایمنی خاص و گاهی RA به کار می رود ولی اغلب به عنوان تست تشخیصی systemic lupus erythematosus (SLE) (لوپوس) به کار می رود.

Erythrocyte sedimentation rate (ESR): این تست وجود التهاب و فعالیت بیماری را نشان می دهد. این تست می تواند برای تشخیص بیماری و نیز پیگیری شرایط بیمار به کار رود.ESR در آرتریت روماتوئید افزایش می یابد ولی در استئوآرتریت افزایش ندارد.

C-reactive protein (CRP): این تست نیز وجود التهاب و فعالیت بیماری را نشان می دهد. این تست همچنین می تواند برای تشخیص بیماری و پیگیری شرایط بیمار به کار رود. CRP در آرتریت روماتوئید افزایش می یابد ولی در استئوآرتریت افزایش ندارد.

Complete blood count (CBC): CBC شامل تست هایی است که برای بررسی گلبول های سفید و قرمز و هموگلوبین بیمار جهت بررسی آنمی و کاهش تعداد گلبول های سفید به کار می روند.

Comprehensive metabolic panel (CMP): این تست ها برای ارزیابی عملکرد کبد و کلیه به کار می روند.

تست های غیر آزمایشگاهی:

X-ray: برای کمک به تشخیص RA به کار می رود ولی معمولا تغییرات مهمی را به ویژه در اوایل بیماری نشان نمی دهد.

اولترا سوند و MRI: برای تشخیص RA و تغییرات مفصلی در اوایل بیماری به کار می روند.

آرتریت روماتوئید

درمان:

درمان قطعی برای RA وجود ندارد. هدف درمان، کند کردن بیماری، کاهش درد و التهاب، حفظ عملکرد مفاصل و کاهش آسیب مفاصل و عوارض ناشی از آن است.

علاوه بر استراحت، ورزش و کاهش استرس روی مفاصل مبتلا، بیماران داروهایی نیز مصرف می کنند از قبیل مسکن، داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی برای کاهش درد و التهاب، کورتیکواستروئید برای کاهش التهاب و ایمونوساپرسورها هم ممکن است تجویز شوند.

اگر درمان دارویی موثر نباشد، برای ترمیم مفاصل آسیب دیده جراحی انجام می شود.


آزمایشگاه در اصفهان- آزمایشگاه تشخیص طبی ، پاتولوژی و سیتولوژی دکتر فولادی اصفهان

 تلفن تماس: 32232910-031

آدرس سایت آزمایشگاه :

www.Fooladilab.ir

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید